ความสัมพันธ์ของอาการแสดงทางคลินิกและภาพถ่ายทางรังสีวิทยาของวัณโรคกระดูกสันหลังที่ได้รับการวินิจฉัยชัดเจน

บทนำ: วัณโรคกระดูกสันหลังเป็นวัณโรคนอกปอดที่พบบ่อยที่สุด และมีผลทำให้เกิดความพิการตามมาได้ ดังนั้น การให้การวินิจฉัยโรคอย่างรวดเร็วและให้การรักษาอย่างถูกต้องจึงมีความสำคัญในการป้องกันความพิการในระยะยาว ที่จะเกิดขึ้น อย่างไรก็ตามการศึกษาที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างอาการทางคลินิกและภาพถ่ายทางรังสีวิทยาของ วัณโรคกระดูกสันหลังนั้นมีน้อย ดังนั้นผู้วิจัยจึงทำการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางคลินิกและภาพถ่ายทาง รังสีวิทยาในผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยวัณโรคกระดูกสันหลังในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ

วิธีการ: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาย้อนหลังเชิงวิเคราะห์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของอาการแสดงทางคลินิกและภาพถ่าย ทางรังสีวิทยากับการวินิจฉัยของผู้ป่วยวัณโรคกระดูกสันหลัง ณ โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ จ.อุบลราชธานี ระหว่าง เดือนมกราคม 2555 ถึงเดือนธันวาคม 2559 จำนวน 200 ราย โดยใช้สถิติ logistic regression

ผลการศึกษา: จากผู้ป่วยทั้งหมดจำนวน 200 ราย แบ่งเป็นผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยชัดเจน (definite case) จำนวน 61 ราย และผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นไปได้ (probable case) จำนวน 139 ราย พบเป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง อายุเฉลี่ยประมาณ 63.9 (+-) 13.2 ปี (พิสัย 25-92) ส่วนใหญ่ไม่มีโรคประจำตัว (ร้อยละ 71.5) ผู้ป่วยร้อยละ 93.4 มาด้วย อาการปวดหลัง ร้อยละ 50.5 มีอาการผิดปกติทางระบบประสาทไขสันหลัง ร้อยละ 79.5 มีระยะเวลาการดำเนินโรค น้อยกว่า 12 สัปดาห์ โดยพบกระดูกสันหลังที่มีความผิดปกติที่ระดับอกมากกว่าระดับเอว (ร้อยละ 50 และ 39 ตามลำดับ) และผู้ป่วยเพียงร้อยละ 19.5 มีการติดเชื้อวัณโรคในระบบอื่นร่วมด้วย

     ในการวิเคราะห์แบบ multivariate logistic regression หลังจากควบคุมอิทธิพลของตัวแปรอื่นๆ แล้ว พบว่า ผู้ป่วยที่มีภาวะโรคร่วมมีโอกาสได้รับการวินิจฉัยแบบชัดเจนมากกว่ากลุ่มที่ไม่มีโรคร่วมถึง 5 เท่า (adjusted odds ratio (OR) 5.14, 95%CI (1.808-14.613), p-value 0.002) ผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อวัณโรคในระบบอื่นเพิ่มโอกาสได้รับ การวินิจฉัยชัดเจน 2 เท่าของกลุ่มที่ไม่มีการติดเชื้อในระบบอื่น (adjusted OR 2.21, 95%CI (1.085-4.562), p-value 0.029) และการตรวจพบการยุบตัวของกระดูกสันหลังจากการตรวจทางรังสีวิทยา (plain film) เพิ่มโอกาสในการได้รับ การวินิจฉัยชัดเจนเพิ่มขึ้นเกือบ 4 เท่า (adjusted OR 3.67, 95%CI (1.687-8.021), p-value 0.001)

สรุป: ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการได้รับวินิจฉัยวัณโรคกระดูกสันหลังชัดเจนได้แก่ การมีโรคร่วม การติดเชื้อวัณโรคใน ระบบอื่น และการตรวจทางรังสีวิทยาพบการยุบตัวของกระดูกสันหลัง ปัจจัยเหล่านี้น่าจะเป็นเครื่องมือช่วยในการวินิจฉัย และการพิจารณาการรักษาวัณโรคกระดูกสันหลังให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีต่อไป

47
Views
0
Downloads
ดาว์นโหลดไฟล์
Prev กลุ่มอาการสูงอายุคืออะไร?
Next ลวดนำทางหลุดค้างยาวนานโดยไม่ทราบเนื่องจากภาวะแพทย์ทำในผู้ป่วยเป็นไข้เรื้อรัง